Ik werk vanuit een idee die mij raakt. Een herinnering, een gebeurtenis, een gevoel, een beeld dat zich aandient. Ik begin nooit vanuit een stijl of een voorgeschreven kleur. Ik zoek een eigen manier van vormgeven om de kern van wat mij beweegt zichtbaar te maken — in schilderijen of in glas en metaal.

Ik werk snel, direct en intens. Soms ontstaat een werk in één dag, omdat de impuls helder is en ik die wil volgen. Ik werk life, vanuit foto’s, vanuit herinneringen aan Curaçao, vanuit wat ik zie en wat ik voel.

Wanneer ik een werk jaren later terugzie, herken ik de emotie die mij toen bewoog. Ook als het werk gedateerd is, respecteer ik het moment waarop het ontstond. Mijn werk vormt een tijdlijn van mijn leven.

Mijn glaswerken dragen mijn Curaçaose herinneringen: kleur, licht, water, beweging. Mijn schilderijen dragen mijn zachtheid, mijn pijn, mijn heimwee — en later mijn terugkeer naar kleur, naar kracht, naar geluk.

Het raster in mijn werk is geen stijlmiddel, maar een gesprek. Het is mijn manier om te spreken over heimwee, over afstand, over wat blijft en wat verdwijnt.

Ik werk autonoom. Ik laat mij raken door anderen, maar ik volg mijn eigen hand, mijn eigen geschiedenis, mijn eigen innerlijke beweging.